X
تبلیغات
سرمحقق محمد آصف گلزاد - حبیبی کابلی

حبیبی کابلی

سرمحقق محمد آصف گلزاد

 

                                                 حبیبی کابلی

 اسمش حبیب الله، تخلصش حبیبی ومحل تولدش منطقه فرزهء کوهدامن بود، چنانچه اوخود در مورد مولدش سروده است:                                    

مـــــرتب قصهء نقلش مهیا

بــــــه ســان آبشار فرزهء ما

ز باغستان فرزه خوش هواتر

زدامـــــن کوه کابل بـــاصفا تر

جزئیات زنده‌گی حبیبی دقیق روشن نیست، مگر آنچه مسلم میباشد، اینست که وی یکی از سخنسرایانی بود، که در شهر کابل نشو و نمو یافت وتعلیم وتربیت دید، از همین رو به«حبیبی کابلی» شهرت پیدا کرد.                  

قرار معلوم حبیبی کابلی درزمان عالمگیر به هندوستان رفت وکار نظم داستان یوسف وزلیخا رادرآنجا آغاز نموده و به سال 1087هجری آنرا به پایان رسانید. چون داستان مذکور سرگذشت حضرت یوسف(ع) را دربرداشت که احساس امید و لطف پروردگار را در دلها زنده و جاویدان میساخت، ازینرو شاعر آنر را «احسن القصص»  نام نهاد. تعداد ادبیات منظومه مذکور به (5860) بیت میرسد.

خدایا بر حبیبی بخش عصیان

به حق یوسف و یعقوب کنعان

داستان یوسف و زلیخا پیش از حبیبی نیز توسط چند تن از شاعران معروف وبزرگ زبان وادبیات دری منظوم گردیده بود، که هر یک جایگاه وحلاوت خاص خود را دارد. حبیبی نیز منحیث واپسین ناظم داستان مذکور ضمن این منظومه اش از سرایشگران متقدم داستان یوسف و زلیخا به نیکی یاد نموده است.

حبیب الله حبیبی کابلی علاوه بر نظم داستان یوسف و زلیخا، سورهءحضرت یوسف (ع) را نیز تفسیر نموده است. وفات این شاعر حدود 1090 هجری قمری در فرزهء کابل اتفاق افتاد.

نمونه کلام:

سخن شد چاره ساز عشقبازان

سخن شد دل نواز جان گذاران

سخن برلوح عشق اول رقم زد

سخن  بر  مسند  دلها  قدم  زد

سخن  بر لوح  اول  بود    دمساز

پس آنگه با قلم شد محرم راز

سخن هم رونق بازار عشق  است

سخن هم ابر گوهر بار عشق است

سخن از غمزهء معشوق ناز است

سخن از عاشق بیدل نیاز است

سخن  از  خط  و خال  یار گوید

حدیث  طرهء  دلدار  گوید

پیام   کبریایی  جز سخن  نیست

بلاغ انبیایی جز سخن نیست

سخن با لحن داوودی هم آواز

به تورات و به انجیل است همراز

به عالم هر که او اهل سخن نیست

سخن دانستنش اینجا سخن نیست

مآخذ:

1-دایرة المعارف آریانا

2-محمد سرور پاکفر، تحلیل مقایسوی یوسف و زلیخا حبیبی و جامی.         

 

 

نوشته شده توسط سرمحقق محمد آصف گلزاد در |  لینک ثابت   •