سر محقق محمد آصف گلزاد
رکین
حبیب الله رکین، پسر ذکر الله فرزند ارباب عبدالله، به سال 1293ش. در مزار شریف متولد گردید. تعلیمات ابتدایی را در همان محیط فراگرفت. سپس شامل لیسۀ حربی شد و تحصیلات عالی خویش را در دانشکدۀ نظامی به پایان رسانید. فوق لیسانس را در کورس (آ) و ماستری خود را در رشتۀ انجنیری حاصل نمود. وی ضمن خدماتش، چهار مدال و نشان ستور درجۀ سوم را به دست آورد و به پاس ساختن قره قل مصنوعی جایزۀ درجه اول رحمان بابا را نیز نصیب خود ساخت. در سال 1347خورشیدی به رتبۀ دگروالی باز نشسته شد.
رکین، نویسنده، شاعر توانا و علاقه مند هنرهای زیبا بوده، اشعارش بیشتر رنگ و صبغۀ عرفانی داشت و مشحون از شور و سوز میباشد. آثار متعدد از وی برجامانده، که عبارتند از:
1- دیوان عین العشق: که حاوی غزلیات، قصاید، قطعات، مخمسات بوده، شش هزار بیت دارد.
2- گنج رکین: دارای 1200 صفحه که حاوی 26جزو میشود. محتوای آن، موضوعات دینی است.
3- چهار کتاب آسمانی: که خلاصۀ احکام و غزوات در آن درج است.
4- رؤیای صادقه: که 500 خواب خودش و خانواده اش در آن گنجانیده شده است.
5- رسالۀ ادبیات: در برگیرندۀ قوانین شعری میباشد.
6- بیوگرافی رکین: که ضمن آن سی و سه مرتبه نجات خویش را از مرگ قریب الوقوع نگاشته.
7- رسالۀ رویا و انوار: پیرامون مشاهدات اهل سلوک تحریر شده است.
نمونۀ کلام:
دلم از دست یار بی وفا سوخت
ز تاب صورتش خلق خدا سوخت
ز سوز عشق جانم تب نموده
چنان آتش که تأثیر دوا سوخت
فتاده آتشی در استخوانم
که از سوزش به دست من عصا سوخت
نمیدانم چه تأثیر است در حسن
که هر عضو مرا یک یک جدا سوخت
چنان در سینۀ من آتش افتاد
که دل در گوشۀ او جابجا سوخت
به چشمان سیاهش موج ناز است
رکین بینوا اندر وفا سوخت (3)
مآخد:
1- پر طاووس، جلد اول، ص 388.
2- دانشنامۀ ادب فارسی، جلد سوم، صص 438-439.
3- همان پرطاووس، صص 388-389.
